In 2024 was ik zover dat ik na jarenlang Satan binnen Antichristus te hebben ontvangen (kritiek van overgenomen mensen), afgewisseld met Lucifer binnen Antichristus (steun/aanmoediging van overgenomen mensen), ik nu de kritiek van overgenomen mensen kon verdragen en het me niet langer lamlegde. Zoals ik al schreef in het vorige hoofdstuk, gingen deze entiteiten steeds iets dichter op je zitten, zodat je steeds iets sterker werd, maar ook steeds iets liefdevoller. Waar ik al bang voor was, gebeurde nu: ze begonnen langzaamaan Antichristus binnen Antichristus (afkeuring van overgenomen mensen) over me af te vuren. Ik schreef op mijn site, hoe zwaar ik het op dat moment had, en dat ik zo ontmoedigd was, dat ik even oog in oog kwam te staan met de dood. Mijn hart stokte, waarop ik al m’n kracht bij elkaar greep en mezelf maande om toch vooral door te gaan. Ik beschreef ik hoe ik vrede sluit met het idee dat het allemaal niet ging lukken. Toch vond ik door door m’n emoties te werken, en met behulp van de steun van mijn bezigheden en van overgenomen mensen (Lucifer binnen Antichristus) nieuwe kracht. Vervolgens kreeg ik weer meer Antichristus binnen Antichristus over me heen. Eerst toen ze elkaar gingen afkeuren (ruzies van mijn overgenomen familieleden met elkaar), maar later ook toen andere mensen mij gingen afkeuren. Steeds zouden deze entiteiten een stapje verdergaan. Steeds als ik de moed verloor, werd ik aan alle kanten gesteund door overgenomen mensen. Maar het proces van steeds een stapje verder gaan, ging ondertussen gestaag door.
Dat was het moment, dat de boosheid rond m’n seksualiteit ging zitten. Een vervelende plek. Op Facebook verschenen constant tekstjes die zeggen dat ik homo zou zijn. Ik werd er gek van. Ik kreeg opnieuw de angst dat ik homo moest zijn, terwijl ik dat niet wil, en had last van angst om samen te smelten met mannen, wat ik als vreselijk smerig beleefde, want ik heb nul komma nul romantische aantrekking naar mannen. M’n horoscoop vertelde ondertussen dat ik de volgende dag de liefde van m’n leven zou gaan ontmoeten. Vervolgens kreeg ik de volgende dag een enge e-mail van een man, waarin hij m’n laatste zoekterm (“soul trap”) wist, wat iets te toevallig was. Bovendien had ik de horoscoop in gedachten en kreeg ik het idee dat hij zich kandidaat stelde als ‘de liefde van m’n leven’, waardoor ik heel bang werd, niet op hem reageerde, en ’s nachts zelfs een levensechte verkrachtingsnachtmerrie had. Verder zei hij in z’n mail dat ik het spel wat de Antichristus-entiteiten met me spelen, gewoon niet mee moest spelen, en dat ik het op moest geven. Vervolgens kreeg ik ook nog een audiobericht van een slachtoffer van ritueel misbruik, die vrijwillig haar leven opgaf, zo zei ze, en zich liet overnemen, wat ze me vertelde in dat bericht. Dus ook zij stimuleerde me om het op te geven. Toen zag ik ook nog een YouTube-filmpje die me indirect wilde overtuigen dat ik het op moet geven. Toch liet ik me niet uit het veld slaan, en ik zou doorzetten! Ook al was het zowat iedere dag janken geblazen.
Op een gegeven moment kreeg ik nog meer afkeuring over me heen, wederom voor mijn boosheid en nu ook weer mijn zogenaamde ‘onaangepastheid’. Dit speelde zich af in het contact met een vrouw die reageerde op mijn artikelen, maar ook bijvoorbeeld in het contact met de overgenomen buurvrouw. Er kwam toen een tijd waarin ik helemaal niets meer wist te zeggen en ik m’n levensenergie/seksuele energie niet meer naar buiten kon richten. De angsten op dit gebied zouden steeds terug komen.
Met Thanksgiving kwam ik er vervolgens achter hoe het is als mensen niet zo dankbaar naar je zijn, toen ik na 10 jaar iedere maand een kerkboekje in elkaar gezet te hebben voor een kerk hier in de buurt, afscheid nam van deze mensen met oprecht gemeende woorden, maar ik geen enkele reactie hier op terug kreeg, waarop ik pissig was en ze wat mij betreft de boom in konden, wat ik ze met een bepaalde actie duidelijk maakte.
De volgende dag, op de verjaardag van Chris, die overleden vriend van me, schrok ik wakker en leek het alsof er iets in me kwam. Huh? Op Facebook verscheen een tekstje dat zei: “Ik zie hoe hard je hebt gewerkt. Hier is een complementaire dino voor alles wat je doet 😄” Was ik nu overgenomen, dacht ik? Maar later bedacht ik me dat het waarschijnlijk een eerste waarschuwing was (Lucifer), die geen kwaad kon. Ik vond weer nieuwe energie en merkte dat ik me sinds het voorval met Thanksgiving minder aantrok van de controle van overgenomen Antichristus-entiteiten. 5 weken later zei ik hierdoor iemand wel zo agressief de waarheid, dat ik de tweede waarschuwing kreeg (Satan), die ook nog geen kwaad kon gelukkig. De waarschuwing hield in dat ik een slaapverlammingsaanval kreeg, waarbij ik door het proces van m’n dood werd geleid. Ik voelde m’n hart stoppen, het bloed werd uit m’n lichaam gepompt, de computer sloot af, startte vervolgens opnieuw op, het bloed werd weer in m’n lichaam gepompt, m’n hart begon weer te kloppen en ik kwam weer online. Terwijl dit gebeurde, kon ik niet bewegen, maar ik merkte wel dat ik door kon ademen. Dit was naar mijn idee de tweede waarschuwing. De volgende keer zou het menens zijn en werd ik waarschijnlijk echt overgenomen (Antichristus). Dit zou wél kwaad doen. De datum van de tweede waarschuwing was net zoveel dagen verwijderd van de verjaardag van Chris, als van m’n eigen verjaardag, dus het zou goed kunnen dat ze me op m’n verjaardag een cadeautje konden gaan geven, en ik dan de dood vind. Ook Afbeelding 7 die ik op mijn tijdlijn tegenkwam op Facebook, bevestigde deze 2 x 5 weken. Geen toeval dat dat verscheen op m’n tijdlijn!
Afbeelding 7
2 x 5 weken
Voor mijn verjaardag in 2025, reflecteerde ik op mijn leven. Ik dacht echt, dat het op mijn verjaardag einde verhaal zou zijn. Ik hoopte natuurlijk dat ik niet voorgoed dood zou blijven en mij een leven gegund zou zijn als een vlinder die uit zn cocon ontsnapt (een symbool wat veel gebruikt wordt in het Christendom voor dit fenomeen), en dat er niet in plaats daarvan een totaal vreemde entiteit mijn lichaam overneemt. Dat zou echt verrot zijn. Dus ik raadde iedereen aan om op te letten! Uiteindelijk kwam het niet zo ver, omdat ik niet van plan was om me nog agressief te gaan gedragen. En het is belangrijk dat je met dit soort zondes afrekent, want ze houden je weg van wie je werkelijk bent. Ik was van die tijd af niet meer bang om dood te gaan. Als ik mijn dood zou overleven en mij een leven als vlinder zou worden gegund, dan konden we zeer waarschijnlijk de schizofrenie-diagnose ook wegstrepen, want dan zal ik zien dat er helemaal niets was om bang voor te zijn, en dat het wellicht geen letterlijke overname is, maar gewoon een manier om de balans te herstellen. Ik was ontzettend aan het hopen hierop. Maar zoals ik al zei: het kwam niet eens zo ver…




