©

2020

Jesse

Musson

Artikel

In dit artikel beschrijf ik wat ontmanning is en hoe je voorkomt dat dit traumatisch is, en bekritiseer ik de 'liefde-is-liefde'-mentaliteit.
Door de mens ontmand

Laten we eens naar het volgende vers uit de Bijbel kijken:

Mattheüs 19:12
“Want er zijn ontmanden die uit de moederschoot zo geboren zijn; en er zijn ontmanden die door de mensen ontmand zijn; en er zijn ontmanden die zichzelf ontmand hebben om het Koninkrijk der hemelen. Wie dit vatten kan, laat die het vatten.”

In het Engels gaat het over ‘eunuchs’, wat sommige mensen wel ‘onzijdigen’ noemen. In het Nederland praten we over ‘ontmande mensen’. Ik kan precies zeggen wat dit betekent, omdat ik zelf ook ontmand ben, psychologisch, niet fysiek. Aan de titel van dit artikel kun je zien in welke categorie van ontmanden ik hoor, maar lees vooral verder.

Voor een jongen is het belangrijk dat hij op een gegeven moment als jong mens zich in de buurt van z’n vader gaat begeven. Hierdoor kan hij de moeder loslaten en leren om man te zijn, volgens het voorbeeld van z’n vader, en later z’n eigen peer group. Hij kan dan z’n driften naar vrouwen richten, zodat hij een heteroseksuele relatie aan kan gaan met een vrouw, om zich uiteindelijk te kunnen voortplanten. Maar als de driften die hij richt naar vrouwen structureel afgekeurd worden door de vader, omdat de moeder bijvoorbeeld niet bestand is tegen de boosheid van de jongen, dan gebeurt er iets aparts. De jongen wordt ontmand, en dit is precies wat er met mij gebeurd is. Je gaat je als het ware identificeren met de vrouw. Er vindt een omkering plaats tussen het subject (Jij) en het object met wie je je wilt verbinden (de vrouw), en daardoor word je dat object. Dit heb ik meegemaakt. Als dit ook nog eens veel te vroeg in je leven gebeurt, waardoor het traumatisch is, zul je je altijd willen verzetten tegen hetgeen je is aangedaan. Dit uitte zich in een wens om vrouwen te bezitten als het ware, en niks met mannen te maken willen hebben. Ik had daar bij last van autogynefilie, het opgewonden worden als je je inbeeldt dat je een vrouwenlichaam hebt. Terwijl ik eigenlijk niks liever wilde dan me weer man voelen, zoals ik deed toen ik uit mijn eerste klinische therapie kwam, (toen identificeerde ik me met mannen, maar daar had ik wel m’n agressie voor nodig). Deze toestand met autogynefilie was dus een verkeerd gerichte vorm van heteroseksualiteit. In de loop van de jaren is mijn vermogen om opgewonden te raken steeds verder afgenomen (een gevolg van mijn trauma), en heb ik mijn wens om vrouwen te bezitten langzaam steeds verder afgeleerd, hoe volwassener ik werd. Mijn relaties met vrouwen waren in het verleden van ‘lesbische’ aard, zoals mijn psycholoog me voorhield. Hier ben ik ontzettend woest om geweest, want het was niet wat ik wilde. Het werd me aangedaan, ik had er geen controle over. Dus ik pas in de categorie van ‘ontmanden die door de mensen ontmand zijn’, als we nog even terugkijken naar die Bijbeltekst.

Ontmand zijn is dus niet hetzelfde als homoseksualiteit. Niet iedere ontmande is homoseksueel, en niet iedere homoseksueel is ontmand. Dat ik ontmand werd, zorgde ervoor dat mijn seksualiteit veranderde, iets waar ik grote moeite mee had. Want bij mij was de ontmanning traumatisch, en dat hoeft niet altijd zo te zijn. Het draait allemaal om hoeveel afkeuring je over je heen hebt gehad in je jeugd. En of je genoeg reserves had om dit te kunnen handlen. Ik kreeg op veel te jonge leeftijd al agressie en afkeuring over me heen. En dat structureel m’n hele jeugd. Dus vandaar dat ik me er ook zo tegen verzet heb. Nu ik me eindelijk neergelegd heb bij de ontmanning, heb ik geen last meer van autogynefilie. Nu kies ik zelf naar wie ik m’n gevoelens richt. Ik voel me geen man, maar ook geen vrouw. Ik ben gewoon mezelf en dat is goed en ik heb niemands goedkeuring daarvoor nodig.

Hetzelfde wil ik meegeven aan homoseksuele mannen of lesbische vrouwen die goedkeuring eisen voor hun gevoelens. Het is zeer onvolwassen om dit te eisen van anderen. In het ideale geval neem je verantwoordelijkheid voor je eigen gevoelens, ook voor je seksuele gevoelens. Je kunt zeggen: “Homo zijn is geen keuze,” en slaaf van deze instincten zijn. Maar je kunt ook achter je gevoelens gaan staan, en zeggen: “Dit kies ik!” en begrijpen waar het vandaan komt. Niet iedereen heeft inzicht in de invloeden die op hen hebben gestaan in de jeugd. Ik heb dit wel, dankzij enkele jaren van therapie. In het ideale geval bepaal je gewoon zelf naar wie je je gevoelens richt en is het wel degelijk een keuze.

Als je begrijpt dat mensen dus invloed hebben op de ontwikkeling van de seksuele identiteit in hun kinderen hun latere leven, dan ga je beseffen dat het niet handig is om je zoon bijvoorbeeld als een meisje op te voeden, en hem niet jongen te mogen laten zijn. Zoals ik al vaker heb gezegd, is de wereld voor een kind hartstikke zwart-wit, en dienen ze dus duidelijk het fysieke én het psychologische verschil tussen mannen en vrouwen te leren kennen. Het is dus belangrijk dat je je kind voorhoudt hoe je man moet zijn en hoe je vrouw moet zijn. Het probleem is dat iedereen daar z’n eigen invulling van heeft, en dat maakt het moeilijk. Sommige denken dat het om bepaalde uiterlijkheden gaat zoals kleding of make-up, sommigen denken dat het om bepaald speelgoed gaat, maar het draait dus uiteindelijk maar om één ding: dat je als jongen niet verhinderd wordt om je moeder los te laten, want dit is per se nodig om je man te voelen. Je kunt pas iemand loslaten als je negatieve gevoelens er mogen zijn naar die persoon. Dus als je als vader je zoon tekeer ziet gaan naar z’n moeder, keur z’n gevoel dan niet af. Maar probeer de conversatie aan te gaan waarom hij boos is. Als het op zeer jonge leeftijd gebeurt is dat natuurlijk moeilijk, maar juist op jonge leeftijd moet je kind niks met afkeuring te maken krijgen. Je bent zoveel machtiger dan je kind, en een kleine time-out is soms al genoeg of streng toespreken met de woorden “Ik zie dat je boos bent, maar ik wil wel dat je nu naar me luistert.” Doordat het kind gezien wordt, laat je hem weten dat het goed is dat hij negatieve gevoelens naar je heeft en dat er dan niks ergs gebeurt. Dit zijn essentiële dingen voor de ontwikkeling van je kind z’n seksuele identiteit, later in het leven. Want de negatieve gevoelens uit de kindertijd, zijn niks anders dan driften en hoe daar door je ouders mee om wordt gegaan, staat model voor hoe je de interactie aangaat met je geliefde in je latere leven, en de opwinding die daar mee gepaard gaat.

Er zijn ook ontmanden die uit de moederschoot zo geboren zijn, zoals de Bijbeltekst zegt. Dit zijn vermoedelijk mensen die al vanaf jongs af aan controle hebben over hun driften, en waarbij dit niet per se veroorzaakt is door afkeuring, zoals bij de ontmanden die door de mens zijn ontmand.
De derde vorm van ontmanning, is het vrijwillig jezelf ontmannen. Deze mensen willen de weg van Christus volgen, en willen zich niet laten leiden door de lusten van het vlees, en willen zich richten op waarvoor ze hier op Aarde zijn gekomen, om het Grote Werk te doen. Het getuigt van ontzettende kracht, en van geestelijke volwassenheid om deze weg vrijwillig te lopen, en je te ontdoen van alle immorele impulsen in jezelf. Want dit is wat de Bijbel bedoelt met het begrip ‘ontmand’. Denk aan Openbaring 14:4-5 over de 144.000:

“Dezen zijn het, die met vrouwen niet bevlekt zijn, want zij zijn maagden; dezen zijn het, die het Lam volgen, waar Het ook heengaat; dezen zijn gekocht uit de mensen, tot eerstelingen Gode en het Lam.
En in hun mond is geen bedrog gevonden; want zij zijn onberispelijk voor den troon van God.”

Over maagden wordt vaak gedaan alsof het heilige boontjes zijn, zwakkelingen die geen partner kunnen ‘scoren’, maar je kunt er ook vrijwillig voor kiezen, om celibatair te leven. Hier zit juist enorme kracht in. Het is een ander soort kracht, dan de mensen tonen die met jan en alleman in bed duiken. Sommige mensen noemen dát een talent. Ik zeg dat dat de makkelijkste weg is om te doen, vooral als je er een beetje fatsoenlijk uit ziet of een vlotte babbel hebt. Sommige mensen hebben zich geperfectioneerd in het liefdesspel en de verleiding. Het internet staat vol met coaches die je de beste manipulatietechnieken leren om zo veel mogelijk vrouwen te scoren. Het is absolute rotzooi waar ik niks meer mee te maken wil hebben.

Zo zag ik een uitzending van een tv-show, waarin een goed uitziende man en een goed uitziende vrouw bij elkaar gezet werden. De romantiek spatte er vanaf. Ze waren alles voor elkaar wat ze van een relatie verwachten, zeiden ze, en dat binnen een dag. Na de opnames gingen ze echter zowat meteen uit elkaar. Verliefdheid is echt irrationeel. En dit soort ‘liefde’ is zo nep! Het gaat constant om het vragen van elkaars mening over elkaar en het is één grote romantische soepzooi die op niks gebaseerd is. Kaarsjes hier! Bloemetje daar! Complimentjes hier! Troosten daar! Uiteindelijk heb je één keer seks, valt het tegen, en dat was het dan. Wegwezen en op zoek naar het volgende slachtoffer! Dit heeft niks met liefde te maken. Maar met moreel verval. Het is puur omdat je nog in oude patronen zit en zo mogelijke afwijzing niet kan accepteren. Geef je echt om elkaar, dan help je iemand om deze patronen achter zich te laten, zodat je een hoger doel kunt gaan dienen. Echte liefde gaat over de daad bij het woord voegen, ook wanneer het tegenzit. En als een ervaring tegenvalt, alles er aan doen om het (en elkaar) beter te maken voor zover mogelijk. Maar veel mensen zijn ook vatten vol onvervulde behoeftes, en gebruiken de ander om hun lijstje met behoeftes af te strepen. Uiteindelijk hebben ze alles wat ze willen, en dan nog voelen ze zich leeg…

De ‘omstreden’ Hongaarse Wet (gebruik deepl.com om te vertalen) waar Rutte zo ongelooflijk tranen van in z’n ogen kreeg (de huichelaar!) is niets anders dan een wet die kinderen beschermt tegen pedofielen en het aanmoedigen van homoseksualiteit verhindert of het aanmoedigen van andere genderidentiteiten dan die overeenkomend met het geboortegeslacht. Rutte is vermoedelijk een chantabele pedofiel (zie ook mijn artikel Gruwelijke waarheden) en veinst verdriet om deze wet, want hij wil niks liever dan normeloosheid de norm maken, onder het mom van ‘liefde’. Hij weet dat ie daarmee z’n ingezakte status misschien enigszins kan herstellen. Het helpt niet dat bijna alle media elkaar napraten dat het een anti-homowet zou zijn, want dat is het niet. Orbán heeft in z’n verleden juist gevochten voor de rechten van homoseksuelen. Maar wat hij wil voorkomen is dat homoseksualiteit en al die andere uitwassen (waaronder pedoseksualiteit) de norm worden gemaakt, en ik ben het hier helemaal mee eens. Het moet maar genoeg zijn dat je het bed kan delen met iemand van het zelfde geslacht. Al die flauwekul eromheen moet afgelopen zijn, zeker naar kinderen toe. Het anderen dwingen tot goedkeuring van je identiteit is absoluut zwak en heeft al veel te veel schade aangericht in de maatschappij. Zoals ik al eerder zei: heb je als man in je jeugd afkeuring meegemaakt van je mannelijke gevoelens van agressie en richt je je gevoelens naar mannen, dan wil je in je latere leven vaak dwangmatig goedkeuring voor deze homoseksuele gevoelens. Dus hier ligt een schone taak voor ouders. Afkeuring van gevoelens is iets waar je pas mee te maken zou moeten krijgen als je al een stevige basis hebt, zodat je daar mee om leert gaan. Niet als klein kind al. Dus wees gewaarschuwd!

Ik ken een aantal stellen met kinderen in mijn omgeving. Het ene stel heeft verteld tegen hun dochter dat ze ook met een meisje kan trouwen later. Het kind wil nu met een meisje trouwen. Ik ken nog een stel. Die laten hun zoontje op hakjes lopen en trekken hem een maillot aan en roze broeken. En z’n zusje loopt er als een tomboy bij. En ik ken nog een stel. Die kunnen het ook niks schelen als hun zoontje zegt dat ie met een jongen wil trouwen later. Het is een ware epidemie!!! Zo erg is het! Mensen kicken er op om dat om te draaien bij hun kinderen. Ze maken hun jongens vrouwelijk en hun meisjes mannelijk. Kinderen worden ook klaargestoomd om hun eigen kleine willetje te volgen. En niemand van die ouders corrigeert z’n kind, want het moet allemaal kunnen tegenwoordig. Liefde is liefde. Maar ik ben het hier absoluut niet mee eens. Liefde is niet liefde. Liefde is pas liefde als het past in het Plan van God. Dat draait om Waarheid. En je kind deze waarheid niet voorhouden en ze hun gang laten gaan in het volgen van hun eigen kleine willetje, zal funest zijn voor de mensheid. Mensen hebben plichten en een verantwoordelijkheid naar elkaar. Helaas pompt men tegenwoordig grenzeloze liefde in z’n kind waarin de moraal vervaagt, en vergeet men de andere kant. De kant van de werkelijkheid voorhouden aan je kind. De kant van het toedienen van orde! Ik zie het altijd al weer gebeuren, wanneer ouders aan hun te jonge kind keuzes geven. “Wil je dit of dat? Of misschien dit dan? Of toch dat?” Nee, JIJ bepaalt wat je je kind geeft. Je moet eerst het voorbeeld geven en hem laten volgen wat jij wilt, voordat ie zelf een verantwoord willetje gaat krijgen. Hetzelfde geldt voor trouwen en seksualiteit. Eerst laat je het kind kennismaken met jouw norm (dan moet je wel normen hebben) en als je kind daar in z’n latere leven van afwijkt, dan is dat zijn verantwoordelijkheid, en dan heeft ie daar jouw goedkeuring niet voor nodig. Klaar!
Kijk dit filmpje en zie hoe veel moeite mensen hebben om elkaar de waarheid te vertellen. Ze gaan mee in de collectieve psychose van gevoelens boven feiten. Het is ongelooflijk hoe mensen geïndoctrineerd zijn met dit soort onzin.

Ik besef dat ik me niet populair maak door dit te schrijven, want het is ‘not done’ om hier tegenwoordig nog kritiek op te hebben. Het is één van de vele meningen die iedereen om je heen heeft aangenomen uit absolute identiteits-zwakte. Nooit hebben ze er over nagedacht, maar ze zijn automatisch gezwicht voor de massale druk en propaganda die over de mensheid wordt uitgestort, zeker hier in het Westen. Het voordeel daarvan is, dat mensen zo allemaal weten dat er andere seksualiteiten bestaan. En wellicht dempt dat het geweld naar homo’s, althans, dat is wel te hopen. Ik beschreef in mijn artikel Niemand wordt geboren… al dat het misschien eerst door ons aller strotten moet worden geduwd, zodat het massaal geaccepteerd wordt en het geweld stopt, om vervolgens te leren dat je ook kritisch naar bepaalde gedragingen van homo’s of transgenders kan zijn, op een liefdevolle manier, en dat je invloed kan hebben op het ontstaan ervan, en om daarover dan ook controle te krijgen. Als iemand volwassen is, maakt ie daar natuurlijk z’n eigen beslissing over.

Een probleem is dat bij sommige homo’s het homo-zijn het enige is wat ze op tafel brengen, en dat een bepaald deel van homoseksuelen wil dat iedereen homo is, zodat zij meer seks- of levenspartners hebben om uit te kiezen. Ze identificeren zich ook met het homo-zijn, in plaats van dat zij het gewoon als een ervaring zien, van een veel groter en omvangrijker bewustzijn. Bovendien willen zij trouwen, en kinderen krijgen, en wordt dit samengevat onder het mom van ‘rechten’. De ‘rechten’ van homoseksuelen. Misschien moet je beseffen als homoseksuele dat sommige dingen niet voor je weggelegd zijn als je voor het zelfde geslacht kiest. Het moet niet gekker worden tegenwoordig: Een vrouw die een vrouw kiest om een relatie mee te hebben, vervolgens hebben ze een zaaddonor nodig voor een baby, soms een volslagen onbekende. Vervolgens wil de ene vrouw liever het lichaam van een man hebben, maar hij draagt na de transitie wel de baby. Het is een jongetje. Het jongetje groeit op met een vrouw met een ‘mannenlichaam’ als vader en de andere vrouw als moeder. De vrouw met het ‘mannenlichaam’ vraagt aan het jongetje of het een meisje wil zijn, want hij speelt meer met poppen. Het jongetje krijgt puberteitsblokkers net voor de puberteit, en houdt een hoog stemmetje en kiest dan voor een ‘vrouwenlichaam’, maar hij valt wel op meisjes, want hij heeft geen moeder gehad die de mannenrol goed vertolkte. En ondertussen moeten de mensen die toekijken het allemaal goed vinden! Waag het niet om kritiek te hebben! Moet ik doorgaan naar waar dit binnen een paar generaties toe leidt? Het is bezopen! Mensen die dit soort dingen willen en doen en het zelfs gaan aanmoedigen moeten eens goed te raden gaan waar zij mee bezig zijn. En het zal me worst wezen wat mensen van m’n mening vinden. Het is het toppunt van egoïsme, om allerlei rechten op te eisen, die niet compatibel zijn met het natuurlijke voortbestaan van de mens. Gelukkig zijn er ook kinderen die opgegroeid zijn in een gezin met twee vaders of twee moeders, die niet het pad van hun ouders kiezen en inzien dat dit niet de manier is.

Zo zijn er vele andere beperkingen die de natuur ons oplegt. En wij mensen proberen iedere keer weer de natuur te slim af te zijn, maar dat is niet zonder karmische gevolgen! De natuur vindt altijd weer een manier om mensen dwars te zitten in hun egoïstische wil, zodat zij zich uiteindelijk harmoniseren met Gods Wil. Misschien moet ik mezelf troosten met het feit dat we allemaal onze lessen zullen leren spiritueel gezien, en dat dat is waar het om draait. De huidige vorm van de mensheid is waarschijnlijk toch niet voor eeuwig. Spiritueel echter zullen we ons blijven ontwikkelen en zullen we nog vele andere vormen aannemen, om deze ontwikkelingsweg te doorleven!

gepost op 4 jul 2021
Volg mij:
linkedin facebook pinterest youtube rss twitter instagram facebook-blank rss-blank linkedin-blank pinterest youtube twitter instagram