Er is weer veel gebeurd! De flitsvisioenen, die me met de kleur van het bijbehorende chakra laten weten waar mijn zondes en blokkades zitten, gingen gestaag door de afgelopen maanden. Iedere keer wanneer ik gewoon mezelf was geweest, was dat blijkbaar een fout op het gebied van het rode of oranje chakra. En ik had wederom het gevoel dat ik als een speelbal heen en weer gesmeten werd. Iedere keer werd weer een stukje van me afgekeurd. En iedere keer ging ik weer m’n best doen om me extra goed te gedragen. Na 5 weken mezelf in alle opzichten beheersd te hebben, d.w.z. niet boos zijn, en geen porno kijken, wat prima lukte, had ik gisteren toch een soort terugval. Ik liet mezelf niet meer in een kunstmatige gevangenis stoppen. Alleen voelde het niet goed, want nu had ik echt het gevoel dat ik tegen de Wil van God inging. Ondanks dat, kwam er toch meteen een filmpje voorbij op YouTube, die mij beloonde! “God is zo trots op je!” Huh, dat is raar! Het was een troostende video, die ik echt niet verwacht had. Ik voelde me erg slecht over mezelf, maar het was een noodzakelijke stap in mijn ontwikkeling om weer terug te vallen, en God zag dat! Soms ga ik twee stappen vooruit, soms weer een stapje terug, soms één vooruit, en soms twee stappen terug. Over het algemeen kan ik nog steeds zeggen dat er een lijn vooruit in zit. Helaas wordt het echter hoe ik me voel steeds slechter. Dat er meteen zo’n geruststellend filmpje voorbij kwam, is geen toeval. Want de realiteit zoals ie in deze Eindtijd zich toont, heeft een directe verbinding met eenieders geest. Dit is de intelligentie van het universum. En dit is hoe God met jou communiceert. De meeste mensen hebben echter verdededings- en verdringingsmechanismen overeind staan, die er voor zorgen dat ze dit niet opmerken. Die wijten alles aan toeval. Niet voor die ene keer dat het gebeurt, maar voor tientallen keren dat het gebeurt. Wat natuurlijk belachelijk is.
Later op de avond, kwam ik op het YouTube-kanaal van een vrouwelijke schrijfster, die heel eerlijk haar verhalen deelt met haar lezerspubliek, op allerlei gebieden. Ik droomde weg. Ik vond het een leuke vrouw, en had de stille wens om me met zo iemand als haar te verbinden, maar het zou in deze toestand altijd een droom blijven, vanwege die onhandige en beschadigde persoonlijkheid van me. Op een gegeven moment deelde ze haar verdriet over een mislukte relatie, en dat triggerde meteen verdriet bij mijzelf. Alsof ik weer een baby was, die z’n tweelingzus hoort huilen en zelf ook meteen begint. Of een iets ouder jongetje, die weet dat ie z’n moeder verdriet doet, als ie zichzelf is. Of ik als vader die zich over z’n dochter ontfermt als een echte vader, en haar gelukkig wil zien, maar weet dat ie tekort schiet. Alles behalve een gewone gezonde liefdesrelatie van twee volwassenen. Dit triggerde dus weer veel verdriet. Over alles wat is, alles wat niet is, en alles wat had kunnen zijn…
Maar ik zou nog niet met rust gelaten worden, want die avond viel ik in slaap op de bank. En had ik een nare droom, waarin ik mensen achtervolgde op een fiets, die precies met elkaar besproken wat ik op dat moment tegen ze wilde zeggen. ?? Hoe hadden ze deze voorkennis? Ik confronteerde ze. Ik beschuldigde ze dat ze Draken waren, en de sfeer werd grimmig. Één leefregel van het Drakenschap is dat je je agressie de vrije ruime geeft van binnen. Waartoe wij in die klinische therapie waar ik zat, ook toe aangemoedigd werden, al deelden ze deze verborgen betekenis en hun verborgen banden met de kwade krachten, die werken in dienst van God, niet met je. Sommige mensen worden overgenomen door deze Draken, die vaak de herinnering hebben van eerdere levens, en daarom hun agressie nodig hebben om iemand over te kunnen nemen, anders zouden de overgangen van het ene lichaam naar het andere te heftig zijn en te veel emoties oproepen. Mensen kunnen ook tot Draken verworden als ze hun agressie omarmen. Het katalyseert (versnelt) je ontwikkeling binnen korte tijd ontzettend. En dat is ook precies het doel van deze Draken. En dat is wat ik braaf deelde met één van die Draken in die droom, die zich afvroeg waarom ik dat niet meer deelde. Hij vroeg of ik een website had, en ik gaf hem het adres. Waarop de sfeer nog grimmiger werd, en hij me begon te bedreigen, waarop ik geïrriteerd werd en ik hem afwees met de nodige agressie. Toen gebeurde er wederom iets vreemds: net als vorig jaar was het alsof er iets in me kwam, of dat er iets uit me gehaald werd, één van de twee. En ik schrok wakker met een naar gevoel. Maar ik was niet bang deze keer. Ik wist van het vorige jaar, dat het waarschijnlijk nog een keer gaat gebeuren over 5 weken. Want dat is het patroon dat ik wellicht jaarlijks laat zien (zie het hoofdstuk Is dit het einde? uit Deel 2 van mijn verhaal). Wellicht word ik dan waarschijnlijk weer door middel van een slaapverlammingsaanval door het proces van het overnemen geleid, zoals ik beschrijf in het artikel Laatste waarschuwing, wat ook nog niet echt kwaad kan. Ik hoop dat ik het dan voorgoed achter me kan laten, maar wie weet komt het wel ieder jaar terug, ik weet het niet. Ik moet wederom vertrouwen op het proces. Maar ik heb dus nog steeds geen uitsluitsel over wat het fenomeen nu eigenlijk is. Of dat het echt Draken zijn die je overnemen, of dat dat valse informatie is, en dat het eigenlijk meer zo is, dat je vrijgeschakeld wordt in bijvoorbeeld je Geest, en je alles terugkrijgt wat je bent kwijtgeraakt door de vroegtijdige afkeuring of agressie die je hebt ervaren in je leven. De vraag is of jij het nog bent die vrijgeschakeld wordt in dat geval, of dat het een totaal andere entiteit is. Ik hoop meestal dat het gewoon een reset is, omdat ik nog zoveel onvervulde wensen heb voor mijn leven, maar ik ben dus niet zeker.
Die 2x5 weken zijn nu bijna weer voorbij! En ik ben niet van plan om nog in oud gedrag te vervallen. Ik zag van de week weer een flits, maar ik was nog te veel in slaap om de kleur te zien. Dus ik vroeg aan God of hij het nog eens kon herhalen, zodat ik zeker was van de kleur. En ja hoor, ik viel weer in slaap, en schrok nogmaals wakker met een flits, en deze keer zag ik de kleur heel duidelijk: rood. Dankuwel God. En toen dacht ik terug aan een moment dat ik uit m’n vel sprong van de vorige dag. Ik hoop van harte, dat ik het steeds meer kan beheersen. Porno kijk ik ook niet meer. Het voelt waardeloos en het interesseert me niet meer, al zit ik nog steeds angstvallig en dwangmatig op iedereen die ik zie te testen of ik fysieke sensaties krijg, wat door angst komt. Dat deed ik in m’n adolescentie ook, maar helaas is het allemaal teruggekeerd. Ik wenste zó dat ik daar van af was. Het voelt vreselijk, want ik voel deze fysieke sensaties vooral als ik geïrriteerd ben of boos, en dat is vaak tegen m’n zin. Je wilt dat ook niet bij iedereen, en het is totaal anders dan echte seksualiteit, welke ik al lang niet meer voel. Verder voelt het alsof ik constant door elkaar geschud word en klappen krijg. En met de agressie die dat oproept, maak ik wel contact, maar het mag er totaal niet zijn. Het trauma drukt het weg, diep mijn systeem in. Terwijl je dat deel juist nodig hebt om jezelf succesvol te kunnen zuiveren. Dit is een enorme paradox! Het niet kunnen voelen van die agressie is een gevangenis van de ergste soort. Het is een gevangenis van jewelste. Ik snak er naar om verlost te worden van deze benauwde staat, maar het is afwachten of het ooit zal gebeuren.
Pinksteren (dit jaar op 24 mei) is een mogelijke datum voor een Tweede Oogst. Het is het Joodse Sjavoeot (Wekenfeest), waarbij de mensen geoogst worden die zich schoon hebben gewassen in hun leven van slecht gedrag. Daar herken ik me erg in, al valt er nog genoeg te verbeteren in mezelf. Hier deel ik nogmaals hetzelfde artikel als dat ik al eerder gedeeld heb in het artikel Opnieuw een eerste waarschuwing. Toen speculeerde ik of de heidense Tweede Oogst niet de datum was dat de mensen die zich schoonwassen hebben worden geoogst, en dat de Joodse data dan de Satanische oogsten zijn. Precies omgekeerd dan dat men wel denkt. Maar misschien is het toch zo dat de Joodse data de juiste data zijn, en de heidense de Satanische. Pinksteren is in ieder geval weer een datum om naar uit te kijken in al mijn wanhoop. Want ik leef toch bij de dag!
Als laatste wil ik iedereen nog het beste wensen voor het nieuwe jaar en even stilstaan bij alle mensen die het moeilijk hebben, of ze nu overgenomen zijn of niet. Er zijn namelijk ook mensen die overgenomen/gereset zijn en die het moeilijk hebben. Sommigen verliezen hun hele familie door bijvoorbeeld kanker, anderen overlijden spontaan door een ‘hartstilstand’. Dit gaan we ontzettend veel meer zien in de komende tijd. Want het overnemen of resetten is een eerste stap van de Antichristus-entiteiten, maar de tweede stap is vaak fysieke dood. Geef je om je familie en vrienden, maar ook om jezelf, maak dan een beweging naar buiten en start met het produceren van werken om deze Antichristus-kracht tegenwicht te geven. De eisen zijn niet hoog, als je maar iets doet. Ik kan je verzekeren, dat het heel effectief is, en dat er echt naar je geluisterd wordt. Misschien niet door je medemens, maar zeker wel door God.
